Overtuigingen

Wat een week! Soms heb je van die weken dat inzichten en leermomenten zich zo snel boven op elkaar stapelen dat je het bijna niet meer volgt. En als ik er zo naar kijk kan ik beter zeggen: wat een afgelopen maand! Naast mijn werk als coach voor Zin Coaching en HR medewerker voor het vakantiepark van mijn vriend doe ik twee opleidingen. Een vindt plaats in Nederland en daarvoor dompel ik me heerlijk onder in de verdieping van de Westerse en Oosterse psychologie met bijbehorende literatuur en oefeningen. De ander vindt voornamelijk online plaats door middel van webinars, coachingcalls en opdrachten en is bedrijfsgericht. Beide leggen een sterke link met jou als persoon en dagen je uit je ook op dat vlak te laten confronteren en verder te ontwikkelen. Ze zorgen voor onwijs veel mooie momenten maar ook drukte, letterlijke drukte door opdrachten en deadlines maar ook drukte in mijn gedachtes.


Vooral drukte in mijn gedachtes op de vlakken waar de opleiding me confronteert met de overtuigingen die ik over mezelf of mijn omgeving heb. Ik vind dat dus enerzijds heerlijk – de confrontatie met mezelf aangaan – anderzijds maakt dat ook dat ik daar vaak direct iets mee wil. Alleen de confrontatie opmerken en daarna weer naast mij neerleggen is over het algemeen niet iets wat ik kan. Een deel van mij wil daar mee aan de slag om te kijken of die overtuiging a: klopt en zo nee b: te bekijken wat ik er dan mee kan, wil, moet. Als ik er achter kom dat een overtuiging niet klopt dan zijn er ook nog twee delen in mij: het deel wat sowieso vindt dat ik daar NU iets mee moet doen en het deel dat dat allemaal veel te spannend vind en lekker achterover wil gaan hangen.


Dat is precies waar ik nu dan ook zit! Geconfronteerd met een aantal overtuigingen waarvan ik weet dat ik ze beter los kan laten en er nieuwe overtuigingen voor kan aannemen zit ik te morren. Voor mij geldt namelijk dat het niet werkt om alleen maar een nieuwe overtuiging te bedenken, op te schrijven en daar veel aan te denken zodat ik het ga geloven. Voor mij werkt het -als het op mezelf aankomt dan- op de manier van eerst zien dan geloven, en dat betekent vaak dat ik iets moet gaan doen. Iets doen waarvan ik nog niet helemaal de overtuiging heb dat ik het kan, iets wat nieuw en dus vaak spannend is en waar een deel van mij, mijn ego-deel, HELEMAAL geen zin in heeft. Dus dat deel gaat dan heel hard allemaal redenen bedenken waarom ik aan de oude overtuiging vast zou moeten houden en dat ik nu na een maand intensieve studie vooral lekker achterover mag gaan hangen.


Ik kan niet ontkennen, de verleiding is er zeker om lekker aan die kant van mezelf toe te geven en te gaan ontspannen. Ik ken mezelf alleen goed genoeg om te weten dat er van ontspanning weinig zal komen. Het deel van mij dat door mijn overtuigingen heen wil blijven breken tot ze kloppen en door wil blijven gaan met nieuwe dingen proberen zodat ik altijd vol enthousiasme dingen doe die me zo veel brengen, dat deel blijft kriebelen en trekken. Het aanpassen van de eerst-zien-dan-geloven formule helpt daar ook bij. Het is namelijk helemaal niet nodig om eerst letterlijk te zien. Als ik mezelf kan voorstellen dat ik iets doe en voel dat dat klopt dan is dat voor mij voldoende “zien” om te geloven dat ik iets kan of dat een nieuwe overtuiging klopt. Vervolgens kan ik met enthousiasme -en ja ook spanning- iets nieuws gaan kiezen, geloven of doen!


Een tijdje terug heb ik de keuze gemaakt om meer naar het enthousiaste deel dat verder wil te luisteren en mijn ego wel te horen maar me niet tegen te laten houden om oude overtuigingen te vervangen voor nieuwe en dus nieuwe dingen te gaan doen. In het kader hiervan zal ik nu regelmatig online workshops gaan geven en ben ik bezig met de ontwikkeling van iets heel gaafs waarover binnenkort meer!


0 keer bekeken

Moulin de la Pique, 24170, Pays-de-Belvès, France |

info@dezininn.nl | +33 (0)7 88 54 13 04

© 2020 by Kristel van Os.

De Zin Inn 

SIRET: 845 107 929 00018

(Franse KvK)